|
حضرت آيتالله ميرزا ابوالحسن مشكيني اردبيلي نجفي |
|
|
14 بهمن 1388 ساعت 21:45 |
حضرت آيتالله ميرزا ابوالحسن مشكيني اردبيلي نجفي از اكابر علماء و اعاظم فقها و افتخار دارالارشاد اردبيل در قرن چهاردهم هجري قمري ميباشد. وي در سال 1305 هجري قمري (1266 شمسي) در قريه «احمدآباد» مشكينشهر اردبيل ديده به جهان گشود. مقدمات و بخشي از علوم حوزوي را از پدر و برخي روحانيون منطقه فرا گرفت، سپس وارد حوزهي علميه اردبيل شد و از محضر اساتيد وقت مستفيض گشت و در حالي كه سطوح عاليه را به اتمام رسانده بود در سال 1328 هجري قمري عازم حوزهي علميه نجف اشرف گرديد و از محضر آيات عظام آخوند خراساني، شريعت اصفهاني، سيد محمدكاظم طباطبائي يزدي و شيخ علي قوچاني بهره برد و به مقام رفيع اجتهاد در علوم اسلامي نايل آمد. پس از آن در سال 1338 هجري قمري به كربلاي معلي هجرت كرد و در حلقه درس آيتالله العظمي ميرزا محمدتقي شيرازي درآمد. پس از وفات ميرزاي شيرازي مجدداً به نجف اشرف بازگشت و به تدريس و تحقيق و تاليف پرداخت. دقتنظر كمنظير و زيبايي بيان بيبديل به زودي حضرتش را در صدر مدرسين حوزهي نجف قرار داد. تاليفات ارزشمندش همچون حاشيه بر كفايهالاصول آخوند خراساني كه از بهترين حواشي موجود بر كتاب مذكور است جايگاهي بس رفيع در ميان فحول و بزرگان علمي نجف بر ايشان معين كرد. حوزهي درسي آن بزرگوار مملو از فضلا و طلاب مستعد بود كه بعدها بسياري از آنان از مراجع و علماء طراز اول زمان خود شدند. از ديگر آثار علمي ايشان عبارت است از: 1- حاشيه بر عروهالوثقي 2- المناسك 3- كتاب الصلاة الكبير 4- كتاب الزكاة 5- كتاب الطهارة 6- رسالة فيالترتب 7- رسالة في الكر 8- رسالة فيالرضاع 9- رسالة فيالمعني الحرفي 10- حواشي علي الطهارة و المكاسب و ديگر رسايل علمي. سرانجام آن محقق عظيمالشان و استاد برجسته علوم و معارف اسلامي در حالي كه حوزهي علميه نجف اشرف اميد به آينده پر فروغ وي دوخته بود بر اثر بيماري در بيست و هفتم جماديالثاني 1358 هجري قمري (1312 شمسي) در كاظمين دار فاني را وداع كرد و به جوار رحمت حق شتافت. پيكر پاكش به نجف منتقل و در جوار بارگاه ملكوتي موليالموحدين اميرالمومنين علي عليهالسلام به خاك سپرده شد. افاض الله علينا من بركات تربته الشريف.
|
